Fleur
Het verhaal van Fleur
In de zomer van 2010 was Fleur een van de 27 Young Professionals die naar India is vertrokken om de grote uitdaging aan te gaan om de 6120m hoge Stok Kangri in de Indiase Himalya te beklimmen voor de Atma Challenge 2010. Fleur heeft in de aanloop van de Challenge en tijdens de tocht een weblog bijgehouden, waaruit hieronder enkele passages staan beschreven.
27/7/2010
Sinds afgelopen vrijdag een alcohol-loos bestaan, bijna elke dag aan het sporten nu, een workshop aan het regelen met sportpsycholoog Rens om onze groep nog een laatste boost te geven voor vertrek, een weekend trainen in de Eifel, gear- en inpakstress en zo kan ik nog wel even doorgaan!
13/08/2010
Nog twaalf uur te gaan en dan begint de Challenge! Zojuist mijn tas gepakt en het viel me nog redelijk mee; alles past er wel in of op. Worden interessante ‘vakantie’ kiekjes met mijn mega mooie outfit. Net de diamox tegen hoogteziekte uitgeprobeerd om te testen hoe ik er op reageer zodat ik op die berg niet voor verrassingen kom te staan. En…het werkt =)
17/08/2010
Namaste! In de airco even aan het uitpuffen; buiten is het overdag zo’n 40 graden en voelt de lucht niet veel anders dan mijn druipende lijf…mmmmm lekker!
Ben nu drie dagen in India en het voelt werkelijk als een week…wat een indrukken, hectiek en beelden gaan er de hele dag aan je voorbij. Werkelijk alle zintuigen worden geprikkeld.. =) De komende dagen de Taj Mahal in Agra zien, Old Delhi per fiets doorkruisen, lotustempel bezoeken en dan met de rest van de Atma Challenge groep samenkomen om onze toch naar Leh te beginnen. Dan begint de Challenge pas echt!
23/08/2010
Djuley! (Ladakhi voor hoi)
Ben nu een paar dagen in Leh, waar de tocht zal starten. Het is bijna niet te beschrijven hoe mooi de uitzichten hier zijn, maar zal een kleine poging doen. We zitten nu op 3500 meter hoogte, vanuit de hotelkamer die ik met Judith deel kunnen we de top van de Stok zien. De toppen zijn besneeuwd en als je naar beneden gaat zie je woestijn en zanderige bergen. In de vallei zie je af en toe een groene oase waar de mooiste dorpjes met de meest vriendelijke mensen zijn. De eerste dag had ik behoorlijk wat last van de hoogte, ‘s avonds knallende koppijn. Gelukkig voel ik me nu stukken beter en kan ik zelfs alweer springend de trap in het hotel oplopen =) Er zijn er ondertussen al aardig wat in de groep die het iets minder goed getroffen hebben en geveld zijn door het eten hier.
25/08/2010
Snel nog even een kort berichtje voordat morgen de trekking dan toch echt gaat beginnen…
De groep is ondertussen compleet en vandaag zijn we naar een aantal kloosters gegaan. Zojuist de briefing gehad van Rene: morgen naar Spitok en we zullen uiteindelijk na een trekking van 2,5 uur bivak opzetten in Rumchak. De eerste dag is wat ingekort omdat een aantal van ons behoorlijk verzwakt zijn door ‘delhibelly’.
05/09/2010
Waar jullie natuurlijk nieuwsgierig naar zijn is mijn verhaal over de toppoging! Als het goed is hebben jullie alles kunnen volgen via de ATMA site. Om maar met de deur in huis te vallen…. ik heb de top helaas niet gehaald… Ben lang goed meegekomen, maar vanaf Base Camp begon de hoogte me toch parten te spelen. Ik heb uiteindelijk een hoogte van een kleine 5400 meter bereikt, maar heb uiteindelijk toch besloten om vanwege mijn fysieke conditie af te haken; ik moest op een gegeven moment bij elke 10-5 stappen stoppen om mijn maag weer rustig te krijgen…Ondanks een enorme wil, voelde ik er niet veel voor om me op deze manier naar 6134 meter hoogte te slepen…helaas! Eerlijk gezegd vond ik het bijna nog een grotere opgave om te zeggen dat het mooi was geweest en mezelf te overtuigen dat dit ook best een mooie prestatie is om trots op te zijn! Het is een waanzinnige ervaring geweest en het heeft me enorm veel gebracht! Grote grap is natuurlijk dat ik wel kan zeggen dat ik als eerste weer het kamp heb bereikt…
Samen met Frederik, Jacqueline en Judith, die ook eerder zijn gestopt hebben we het kamp versierd voor de andere toppers; condooms en latex handschoenen als ballonnen opgehangen (de paardenman vroeg of ze gebruikt waren…en begon er vervolgens met zijn vinger in te porren…), een tekst op de tenten gemaakt die ze van boven konden zien en met een knuffel en drinken klaar staan bij binnenkomst. Wat doet zo’n expeditie veel met iedereen! Uiteindelijk de dag afgesloten met een kampvuur en Ladakhi liedjes en dronkenmandansjes door de paardenman (hij viel uiteindelijk om en werd in zijn wigwam gezet door de rest).
Na een gezellige avond in Delhi met de groep ter afsluiting en afscheid, is deze onvergetelijke Challenge helaas weer voorbij!
Deelnemers
Deelnemer 2010 Romy
Tijdens de beklimming overtrof ze alle verwachtingen en bovenal zichzelf
Via via kwam ik te weten van de ATMA Challenge. Na het horen van de verhalen tijdens de infodag begon het behoorlijk te kriebelen. Vooral de presentatie van Rene de Bos, waarin hij zijn ervaringen...
Deelnemer 2010 Eelke
Al met al kijk ik terug op een ongelofelijke ervaring!
‘Ruim een half jaar geleden werd me een nogal aparte vraag gesteld; of ik deze zomer twee weken lang wilde afzien om een bergtop van ruim 6100 meter te beklimmen. De kans op hoogteziekte zou groot worden en de tra...
